Postoji samo jedan jedini razlog zašto je Vimbldon toliko rigorozan u pogledu oblačenja.

Na isključivo bijeloj odjeći, koju teniseri i teniserke moraju da nose, insistira se isključivo zbog – znoja.

Ovo pravilo datira još iz 19. vijeka, jer su se tada mrlje od znoja smatrale ružnim i nedopustivim, a ta tradicija, kako to obično biva kod Britanaca, ostala je do dana današnjeg.

Prva zakonitost ovog Gren slema jeste da odjeća bude gotovo u potpunosti bijela, baš kao i obuća.

Postoje određena popuštanja u smislu da je druga boja dozvoljena na dekolteu, rukavima, šorcu ili suknji – i ona može biti široka samo jedan centimetar.

Ovo dopuštenje odnosi se i na dodatnu opremu, poput kačketa, traka za glavu, znojnica, narukvica, čarapa…

Patike moraju biti skroz bijele, baš kao i donji veš “koji se može vidjeti tokom igre”.

Tokom godina, mnogi igrači su kršili ovo pravilo, na šta je turnir odgovarao sve strožim propisima, ali i kaznama.

Najpoznatiji prekršilac bio je Andre Agasi, koji je otišao toliko daleko, da je odbio da učestvuje na Vimbldonu u periodu od 1988. do 1990. godine.

Amerikanac je voleo da nosi odjeću jarkih boja, ali je, ipak, na kraju popustio, pojavio se, a onda 1992. i osvojio ovaj turnir, tada – i nikada više.

Od većih zvijezda, u skorije vrijeme, 2013, Federer je trpio sankcije zato što mu je đon patika bio narandžasti.

Godinu dana kasnije pravilo i đonovima patika je pojašnjeno: “Bijelo, bijelo, potpuno bijelo”. Federer je smatrao da je sve to prestrogo bilo…

Drugi su propise zaobilazili farbanjem kose u različite boje, obojenim donjim vešom, dodacima, nakitom.

Serena Vilijams i Marija Šarapova često su se pojavljivale sa suknjama i haljinama, koje su na sebi imale više boje nego što je dopušteno, ali nisu one prve kršile “zakon”.

Davne 1949. izvjesna Gusi Moran je imala šareni donji veš, a Ol Ingland klub nije bio zadovoljan time, optuživši je “da unosi vulgarnost i grijeh u tenis”.

Na samom početku Vimbldona, krajem 19. vijeka, tokom viktorijanske ere, sve se svodilo na to da se bude “ispravan”.

Zapravo, suština je bila prikrivanju znoja, a najbolji “lijek” za pretjerano znojenje bila je bijela, prozračna odjeća, koja odbija sunčeve zrake. Takođe, znoj je bio manje očigledan na bijeloj majici ili haljini.

Danas je ovo pravilo na snazi isljučivo zbog tradicije, a budući da je Vimbldon najtradicionalniji od sva četiri Gren slema, politika je ozbiljna.

Mnogi kritikuju ovo pravilo, pošto je poznato da je praktično u svim sportovima, ali i na svim ostalim teniskim turnirima, dozvoljeno nošenje odjeće raznih boja.

Tu je i savremena kritika, koja postoji od kad su televizori u boji počeli masovno da se kupuju.

U tom smislu, mnogo je lakše prepoznati igrače ukoliko su različito obučeni.

Bilo je još pokušaja da se iskaže revolt, a jedan od takvih primjera jeste i od teniserke, koja je 1972. igrala u haljini koja je imala previše ljubičaste boje, začinjene logotipom marke cigareta…

Uprkos kritikama nekih od najvećih imena tenisa ikada, poput Federera i Navratilove, male su šanse da će Vimbldon u dogledno vrijeme promeniti ovo pravilo.

(B92)